iPad Mini vs Android Tablet

De decembermaand staat weer om de hoek. En dat houdt voor mij in; kou, warme chocolademelk, en extra veel spanning. Mijn oudste dochter van 11 heeft een vorm van autisme  en haar hoofd loopt over van het uitzicht op alle festiviteiten. Daarom heb ik besloten het dit jaar rustig aan te doen. Zo zetten we geen schoen en doen we niks bijzonders verder. Wel krijgen ze cadeautjes op 5 december en met kerst, maar gewoon van ons; niks dikke bebaarde mannen in een rood pak!

Met Sinterklaas doen we redelijk bescheiden en krijgen beide meisjes niet al te dure spullen. Maar met kerst wordt er uitgepakt en hebben besloten dat we de oudste een iPad mini cadeau doen. Haar iPod is aan het einde van zijn leven en kan het elk moment begeven. Dus vonden we de kerst een goed moment voor een nieuw Apple product.

Alternatief iPad Mini

Maar toen kwam het volgende punt: wat geven we Kleuter van 4? De iPad mini heeft een heftig prijskaartje en eerlijk gezegd vind ik zo’n kwetsbaar apparaat in de handen van een spring-in-‘t-veld niet echt een slim idee. Maar heel erg eerlijk is het ook niet; Zus krijgt een fantastisch hebbeding en alles wat Kleuter krijgt zal een slap aftreksel zijn. Aan de andere kant: het leven is niet eerlijk en ik laat geen moment onbenut om mijn kinderen die wijze les mee te geven!

Toch blijft het aan me knagen en uiteindelijk ben ik tot de volgende opties gekomen:

1. Ook een iPad mini voor Kleuter

2. Een iPad mini voor mezelf, die zij mag gebruiken (uiteraard heel slim bedacht!)

3. Een ‘nepperd’ oftewel een goedkopere android tablet

4. Of een kinderapparaat zoals de Storio 2

Afwegingen

Een eigen iPad voor Kleuter lijkt me toch wat te gortig, dus optie 1 valt gelijk af. Te duur en te onverantwoordelijk. Kleuter zit namelijk geen moment stil en vindt handen wassen overbodig. De afwegingen voor de overige opties zijn wat lastiger voor dit complexe luxe probleem. Want laten we wel wezen; nodig heeft ze hem niet. Ik daarentegen…

De VTech Storio 2 lijkt een goed alternatief. We hebben in het verleden voor Zus een Vtech console gehad, die ook Kleuter gebruikt heeft. Maar de spellen waren visueel zo primitief, terwijl de besturing veel te wensen over liet. De Mobigo die Kleuter nu heeft ligt ook ongebruikt in de kast om dezelfde redenen. Bovendien valt het formaat van de Storio in het echt erg tegen en vind ik hem met ca. 100 euro, exclusief accessoires (zo’n 150 euro) erg duur voor wat je ervoor krijgt. Dus exit Storio 2.

Android vs Apple

Blijft over: Android vs Apple. De goedkoopste (en beetje betrouwbaar uitziende) tablets zijn nog steeds rond de 150 euro. Een Kleuter bestendige case eromheen zo rond de 25-40 euro. Dus een voordelige deal kun je wel vergeten ook al ben je voor de iPad mini twee keer zoveel kwijt. Daarnaast gaat een ‘gewoon’ tablet tegen mijn gevoel in; ik ben en blijf een Apple fan. Maar dan zal Kleuter hem met mij moeten delen en dat zal ook niet altijd zonder slag of stoot gaan.

Nog steeds niets besloten, maar heb het in ieder geval tot twee opties gereduceerd. Wordt vervolgd.

Bron afbeelding: www.mobielbereikbaar.nl 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Steve Jobs school

Ik ben geen krantenlezer en kijk nauwelijks naar het journaal. Dat is zowel een bewuste keuze als dat het een wat meer praktische reden betreft. Bewust omdat ik merkte dat, wanneer ik wel het nieuws op de voet volgde, hetzij in de krant, televisie of online, ik er niet vrolijker van werd. Praktisch omdat er genoeg zaken zijn in mijn dagelijks leven die meer mijn aandacht vergen en het nieuws volgen er gewoonweg bij inschiet.

 

Toch krijg ik zo af en toe wat snippers nieuws mee. Zo hoorde ik onlangs ergens de woorden Steve Jobs school voorbij komen. Als Apple liefhebber en moeder van twee schoolgaande kinderen wekte dit mijn nieuwsgierigheid.

Haalbaarheid

Ik ben helemaal voor de invoering van een digitaal leersysteem binnen het Nederlandse onderwijs en daarom werd mijn nieuwsgierigheid geprikkeld. Maar wat houdt deze onderwijsvorm precies in? De Steve Jobs School YouTube video is duidelijk genoeg met wat ze voor ogen hebben met deze school, maar roept bij mij ook veel vragen op. Mijn inziens ligt de nadruk te veel op de digitalisering van het onderwijs, terwijl het Nederlandse onderwijs daar nog helemaal niet klaar voor is.

Ik ben ook niet de enige die vraagtekens zet bij de haalbaarheid van deze onderwijsvorm. In een opiniestuk van de Volkskrant typeert Jan Derksen, klinisch psycholoog, dit soort onderwijs, waar zelfmaakbaarheid op de voorgrond staat, als onderwijskundige ideologieën. Deze zijn gedoemd te mislukken door een verscheidenheid aan factoren.

Mijn eigen bedenkingen hebben meer te maken met het feit dat het slecht gaat met het onderwijs in Nederland, zoals te lezen valt in het manifest van Beter Onderwijs Nederland. Dus scholen met een geheel eigen ideologie en kleinschalige onderwijsconcepten, zoals Leonardo klassen,  zullen nooit op grote schaal worden ingevoerd of verdwijnen zelfs geheel.

Enthousiast

Toch maakt deze school mij enthousiast. En waarom? Omdat de digitalisering van de samenleving, die onvermijdelijk is, begint bij de basis. En de basis van een samenleving is het onderwijs. Maar de belangrijkste redenen om dit een fantastisch initiatief te vinden is wel dat  ideeën die tegen de stroom ingaan iets gedurfds hebben, iets stoers. Vooral wanneer deze ideeën weerstand ondervinden, maar later door het grote publiek worden geaccepteerd.

Of dat met de Steve Jobs school gaat gebeuren is maar de vraag. Vermoedelijk niet, aangezien het onderwijs in Nederland, dat compleet moet worden omgegooid, nog helemaal niet klaar is voor moderne ideeën. Zeker niet wanneer deze betrekking hebben op verregaande digitalisering van het dagelijkse leven. Ik ben benieuwd hoe het de Steve Jobs school verder vergaat en zal ze op de voet volgen. Waarschijnlijk komt het nooit verder dan de paar scholen die er nu mee bezig zijn, maar misschien groeit het wel uit tot een nieuw tijdperk in ons onderwijs.

Bron afbeelding: http://www.maurice.nl

Schermtijd

familie

Geïrriteerd raak ik ervan: kinderen die aandacht eisen terwijl ik achter de laptop zit te werken, op de Mac mijn FB check of op mijn Iphone bij Candy Crush mijn laatste beurt weer verspeel of mijn mailbox opschoon. Ligt dit aan de kinderen (die per definitie altijd aandacht opeisen) of aan mijn eigen dwangneurose continu online te zijn of op zijn minst tegen een scherm aan te kijken?

Waarschijnlijk allebei, maar feit is dat schermtijd (vastgeplakt aan elk willekeurig scherm) de laatste jaren, en zeker met de opkomst van sociale media, flink is toegenomen in het gemiddelde Nederlandse huishouden.

Verlengstuk

Zo ook bij ons. Op ons ergste schermmoment zitten we, als gezin van vier, aan tafel of, nog erger, verspreid door het huis, aan een scherm geplakt. En ja; ook de Peuter van drie is niet los te wrikken van de 3Ds. En eerlijk gezegd vinden wij dat prima! Naast de dwang om voortdurend FB, Twitter en mijn email te checken, heb ik ook nog eens een passie voor series en films.

Dus op de tijden dat we niet online zijn, zitten we ook nog eens achter een televisiescherm, met de Iphone op grijp afstand (maar dat spreekt voor zich). Zelfs mijn boeken lees ik overal tussendoor op mijn Iphone; wachtend op de metro, in menig wachtkamer, op het schoolplein en in de rij bij de AH. Het scherm ervaar ik gewoon als verlengstuk van mezelf.

Tijdslimiet

Wat doe je dan met kinderen die het niet eerlijk vinden dat ze computertijd krijgen, bijgehouden door een time timer, terwijl er voor ons als ouders geen tijdslimiet bestaat? Nu kunnen we als ouders heel verantwoord, ook onze tijd aan banden gaan leggen, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Probeer het maar eens. Ik word er in ieder geval erg onrustig en snauwerig van. En geloof me, dat is voor niemand goed!

Dan zit er maar 1 ding op; de tijdslimiet opheffen. En wat gebeurt er dan? Kinderen die de eerste paar dagen prinsheerlijk op de bank liggen te Ds’en, Wii’en en tv kijken om vervolgens op eigen wijze hun computer/ tv tijd zelf te reguleren. En ja, daar zit som een hele dag, soms wel twee dagen, tussen dat ze vierkante oogjes hebben. Maar dit wordt afgewisseld door soms een week lang geen computerspel aan te raken. Goede deal zou ik zo zeggen.

 

Bron afbeelding :http://www.familienbande24.de/wissen/

De voor- en nadelen van Pre Puberaal Chatten

Moviestar Planet

Ik ben niet van het chatten. Nooit geweest ook. De hele MSN hype in de jaren negentig is totaal aan mij voorbij gegaan. Wanneer ik op Facebook aanwezig ben  en er een bericht binnenkomt reageer ik vooral niet gelijk. Stel je voor dat er een dialoog ontstaat van nietszeggende berichtjes!

Voor de goede orde; ik sms en whats’ app wel. En ja, daar komt het wel eens voor dat je verstrikt raakt in een nutteloze stroom van lege woorden zo over en weer, maar over het algemeen blijft het bij max. 3 berichtjes. Met name om je eigen locatie door te geven of een afspraak te maken. Text berichten via mobiel hebben dus voor mij voornamelijk een praktisch doel.

Chatten als Tool

Dit in tegenstelling tot het chatgedrag van Zus en klasgenoten. Zus is 10, en chat op Facebook en Movie Star Planet, door haar MS poep genoemd. Zus is erg vrij in haar online doen en laten, maar ik zweef op de achtergrond wel mee als sociale gedragsmonitor, met name om reacties van anderen in de gaten te houden. Zus is namelijk autist en zich van geen kwaad bewust.

Voor haar is het chatten een goede tool om sociale vaardigheden te oefenen en ook om meer contact te krijgen met klasgenoten; bijna de helft van haar groep heeft een MSP account of zit op FB. De gesprekken gaan nergens over (echt). Maar soms zijn ze schokkend. En dan met name van onbekende kinderen buiten de groep.

Chat monitor

Gezeten aan de eettafel achter de laptop roept Zus uit: Zo hee, die scheld me gewoon uit!. Als de gewezen sociale media monitor des huizes loop ik het gesprek na. Een meisje (ervan uitgaande dat de verstrekte info klopt) vraagt aan Zus of ze vrienden wil worden, waarop Zus accepteert. Eenmaal in de gelegenheid om met elkaar te chatten wordt Zus uitgescholden voor alles onder de zon.

Ik moet er een beetje om lachen want alles is verkeerd gespeld. “Zo die is niet slim”, is mijn reactie. Waarop Zus zegt:”Nee, hoor, dat doen ze expres zodat de moderator ze niet doorheeft en ze er niet worden uitgegooid.”

Voor-, en nadelen

Bekomend van mijn eigen domheid, loop ik met Zus de stappen door die ze moet nemen bij dit soort onacceptabel online gedrag:

  1. Niet reageren
  2. Aangeven bij de moderator
  3. Blokken van het desbetreffende profiel
  4. Onthouden bij het volgende vriendschapsverzoek

Chatten op deze leeftijd heeft voor- en nadelen. Belangrijk is dat je als ouder, zoals in alle facetten van het opvoeden, begeleid en stuurt. Negatief online gedrag van anderen hoeft nog geen reden te zijn je kind aan banden te leggen met betrekking tot sociale media, in welke vorm dan ook. Je houdt je kind toch ook niet weg van het speelplein omdat de buurkinderen niet aardig doen?

 

Bron afbeelding: http://www.internap.com/moviestarplanet-success-story/